Aan het begin van de coronapandemie waren er veel krantenartikelen die het gebrek aan een geschikt vaccin betreurden
en tegelijkertijd hoopten op de snelle ontwikkeling ervan.
Hoewel corona in feite een vorm van griep is met al bekende coronavirussen, is het gebruik van
natuurlijke remedies vanaf het begin genegeerd.
Er is niets gelezen over de antivirale, immuunversterkende en ontstekingsremmende effecten van Echinacea
purpurea, Artemisia annua, Pelargonium en Cistus incanus.
Al deze planten worden al eeuwenlang in de volksgeneeskunde voor deze doeleinden gebruikt.
Sommige planten zijn alleskunners en het is onbegrijpelijk dat ze geen plaats hebben in de conventionele geneeskunde.
De sleutelbloem, Latijn Cistus incanus
Cistus, die groeit in het Middellandse Zeegebied, is heel veelzijdig.
Thee of afkooksel van de plant heeft een ontgiftende, anti-allergische, antibacteriële en antivirale werking.
De antioxiderende werking is groter dan die van vitamine C en E.
Volgens de genoemde eigenschappen bindt cistus afkooksel cadmium en kwik en is het ook effectief tegen
neurodermitis in plaats van cortisone of antibiotische zalven.
Thee helpt tegen ontstekingen in de mond en keel, in de darmen tegen diarree en tegen de gistschimmel Candida albicans.
Studies aan het Friedrich Loeffler Instituut, de Charité in Berlijn en de Universiteit van Münster hebben in experimenten met
muizen aangetoond dat muizen die cistusextract inhaleerden voordat ze werden geïnfecteerd met griepbacteriën gezond
bleven, terwijl anderen ernstig ziek werden of stierven.
Proeven met mensen waren ook succesvol.
Op 1 juni 2021 publiceerde de Universiteit van Lübeck een artikel waarin een bijna volledige afname van
de infectiegraad tegen SARS-CoV-2 werd aangetoond.
In principe ontwikkelt zich geen resistentie bij het nemen van thee of afkooksel en zijn er geen bijwerkingen.
Hoe komt het dat er tegenwoordig weer een trend is naar natuurlijke producten, maar dat er nog steeds bijna
uitsluitend chemisch vervaardigde producten worden gebruikt?
Kla.TV ging hier uitgebreid op in in het programma "De verborgen afgronden van kankeronderzoek".
Hier zijn de belangrijkste aspecten van de documentatie
De Amerikaanse familie Rockefeller, volgens de mainstream media gecategoriseerd als filantropen,
controleerde rond 1880 90% van de gehele Amerikaanse oliemarkt.
Rond 1900 ontdekten wetenschappers de productie van chemicaliën uit ruwe olie en begonnen ze actieve
ingrediënten op plantaardige basis te synthetiseren.
Deze zouden gepatenteerd en met hoge winst gecommercialiseerd kunnen worden. Rockefeller wilde daarom een
afzetmarkt creëren voor chemische medische producten.
De voorkeur van de Amerikanen voor natuurlijke en plantaardige geneesmiddelen stond hem echter in de weg.
Daarom werden Amerikaanse medische studies op het door Rockefeller gewenste pad gezet - met
verstrekkende gevolgen voor de opleiding van artsen:
Alle scholen die geen "farmachemische", d.w.z. "wetenschappelijke geneeskunde" onderwezen,
verloren hun licentie en alle financiële steun.
De overige medische scholen verloren hun onafhankelijkheid.
De Amerikanen bedachten de slogan "Een pil voor elke ziekte". Geneesmiddelen van natuurlijke oorsprong werden belasterd.
De hele zaak herhaalde zich in Europa al in 1937 - met dezelfde gevolgen.
De Rockefellers investeerden in totaal 100 miljoen dollar in de "General Education Board" om een einde te maken aan de studie van
natuurgeneeskunde op Amerikaanse medische scholen en om permanent alleen farmaceutische
medicijnen toe te staan voor studies en ziekenhuizen.
Daarmee creëerden ze een gigantische afzetmarkt voor chemische medische producten.
Tegelijkertijd beïnvloedden ze het wetenschappelijk onderzoek door invloedrijke universiteiten, een belangrijk
onderzoeksziekenhuis en een medische eliteschool op te richten.
Het volgende laat zien hoe de enorme invloed op de geneeskunde in die tijd door het afschaffen van natuurlijke
geneeswijzen vandaag de dag nog steeds ernstige gevolgen heeft voor de natuurgeneeskundige geneeskunde!
Dit houdt ook verband met de Novel Food Regulation, die in 1997 in de EU en in 2017 in Zwitserland werd ingevoerd.
Wat is geregeld in de Novel Food Regulation?
Deze verordening tegen gentechnologie werd oorspronkelijk uitgevaardigd om te voorkomen dat nieuwe voedingsmiddelen,
d.w.z. genetisch gemodificeerde groenten en fruit, zonder toestemming op de markt zouden worden gebracht.
Tegenwoordig omvat deze 1e categorie bijvoorbeeld ook eiwitextracten van insecten of voedingsmiddelen die geproduceerd
zijn met behulp van een nieuw, ongebruikelijk proces.
Voor deze voedingsmiddelen is een complexe toelatingsprocedure nodig om de voedselveiligheid te garanderen.
Er is echter een tweede categorie voedingsmiddelen die onder de Novel Food Regulation
vallen: nieuwe traditionele voedingsmiddelen.
Dit zijn voedingsmiddelen die tot 1997 in de EU nog niet in significante mate voor menselijke consumptie werden
gecommercialiseerd, maar die in andere continenten al lang op het menu staan, zoals chiazaden, baobabvruchten en physalis.
Hoewel deze nieuwe traditionele voedingsmiddelen profiteren van een vereenvoudigde toelatingsprocedure, zijn het pure pesterijen.
Stelt u zich eens voor: Onze aardappelen en basilicum die in Europa worden geteeld zouden vandaag de dag
niet meer toegestaan zijn, gemeten aan deze richtlijnen.
Wat zijn de gevolgen van deze ontwikkelingen in Zwitserland?
Om u als kijker inzicht te geven in hoe deze maatregelen in de praktijk werken, heeft Kla.TV Fabian Lötsch, CEO van Kräuter
Lötsch - Lötsch GmbH, een paar vragen gesteld over dit onderwerp:
Mijnheer Lötsch, u bent de CEO van Kräuter Lötsch - Lötsch GmbH. U verkoopt kruidenproducten in
Oostenrijk en sinds enkele jaren ook in Zwitserland.
We begrijpen dat je al te maken hebt gehad met repercussies van de autoriteiten in
Zwitserland. Kunt u ons hier meer over vertellen?
Ja, het is momenteel een achtbaan.
Een paar jaar geleden waren Zwitserland en Swissmedic in de voedingssector nog verantwoordelijk voor brandnetelthee,
heermoes-thee en andere dingen die voorheen niet verkocht mochten worden in biologische voedingswinkels in Zwitserland.
Toen heeft Zwitserland de Novel Food Act aangenomen, of in ieder geval goedgekeurd. Wat dat precies is, komt later aan de orde.
En dat was aanvankelijk een heel praktisch verhaal voor ons, want er waren natuurlijk veel meer kruiden vrij verkrijgbaar.
Maar nu zien we elk jaar nieuwe regels en voorschriften.
Zo zijn paardenstaart en rode klaverbloemen sinds vorig jaar niet langer toegestaan als voedsel. Ze
moeten nu worden gedeclareerd als voedingssupplementen.
Dit maakt het natuurlijk heel erg moeilijk voor de autoriteiten en voor de producent, omdat de wetten altijd veranderen.
In principe ziet het er als volgt uit: Twee jaar geleden was heermoes nog een voedingsmiddel.
Dan komt er een farmaceutisch bedrijf of lobbyist die zegt dat heermoes farmaceutische eigenschappen heeft.
Dan zou je precies het tegenovergestelde moeten bewijzen, namelijk dat dit niet het geval is.
Het is gewoon relatief moeilijk om te zeggen, want iedereen weet dat brandnetels gezond zijn, maar je kunt
het niet zeggen, je zou het moeten bewijzen en dat is op dit moment een beetje moeilijk.
We hebben twee jaar lang grote problemen gehad met de autoriteiten in Zwitserland - wat niet zo
gemakkelijk te begrijpen is. We hebben een zeer uitgebreid assortiment met meer dan 200 producten.
Dit is niet alleen op kantonnaal niveau besproken. We hebben het helemaal naar het federale niveau gebracht.
Over deze zaak is heftig gedebatteerd in Zwitserland. Elke kantonnale apotheker kent me bij naam.
En ja, zoals ik al zei, het is ook moeilijk voor de autoriteiten om precies te begrijpen hoe deze Novel Food
Act werkt. En daarom is het naar een hoger niveau getild.
Met andere woorden, de wettelijke vereisten veranderen van jaar tot jaar. Wat zijn de ontwikkelingen in de EU?
Ja, het is allemaal wat eenvoudiger in de EU dan in Zwitserland.
Ik zeg dat we nu de Novel Food Act in de EU hebben en dat we ons daar stevig en strikt aan moeten houden.
In Zwitserland gaat het er een beetje anders aan toe. Ik moet de Novel Food Act en de Novel Food Catalogue in de gaten houden.
Ik heb de theelijst nodig van de Duitse Theevereniging, die rang en naam heeft, dan heb ik de lijst nodig van de
federale overheid en dan moet alles gesynchroniseerd worden. Zoals ik al zei, is het ook in de EU een lastig verhaal.
Als je als producent een product op de markt wilt brengen - ik neem heermoes of rode klaverbloesem - dan bereid ik me voor
om het product marktklaar te maken en op de markt te brengen.
En dan zeggen ze een jaar later: wacht eens even, zo werkt het niet meer, het heeft gezonde
eigenschappen of zou misschien gezond kunnen zijn.
Als gevolg daarvan worden verschillende kruiden nu één voor één vrijwel afgeschaft of worden er hindernissen
opgeworpen zodat ze niet langer als 100% natuurlijk product op de markt kunnen worden gebracht.
Dit betekent dat als ik nu een paardenstaartproduct op de markt zou willen brengen, ik er
een voedingssupplement van zou moeten maken.
Dit betekent dat je een aanzienlijke hoeveelheid ijzer, silicium, vitamine C of andere stoffen moet toevoegen.
Met andere woorden, ik pas dit 100% natuurlijke product aan zodat ik er een voedingssupplement
van kan maken dat ook aan de specificaties voldoet.
Zoals ik al zei, is het niet altijd even gemakkelijk om alles met elkaar te verzoenen. Maar je moet altijd alert blijven.
Dat klinkt als meer en meer beperkingen voor jou. Wie is er volgens jou geïnteresseerd in het meer en meer
aan banden leggen van natuurgeneeskunde en homeopathie?
Je zou ver weg kunnen gaan, over de hele wereld, maar ik blijf voorlopig in de EU.
Het begon dus in 2017, toen de Duitse medische vereniging besloot om een einde te maken aan natuurgeneeskunde en
homeopathie. Maar dat is nog maar het topje van de ijsberg.
De natuur is waarschijnlijk te gezond. Je kunt kruiden niet patenteren, je kunt er geen geld aan verdienen. Dan leg je er
bepaalde beperkingen op zodat je het niet meer kunt verkopen.
In de farmaceutische industrie zijn er altijd één of twee chemicaliën die aan een medicijn worden toegevoegd.
In de natuur hebben we natuurlijk een groot aantal actieve hoofdbestanddelen, secundaire actieve bestanddelen en secundaire
plantaardige stoffen in een product dat, zoals ik al zei, niet gepatenteerd kan worden. Met één
uitzondering, waar we later op terug zullen komen.
Spannend, dat brengt ons bij de vraag, zijn er producten die op dit moment niet meer verkrijgbaar
zijn in Zwitserland die u niet meer mag verkopen?
Ja, er zijn momenteel echt beperkingen. Cistus is zo'n product.
Dit is nu door iemand gepatenteerd, d.w.z. puur verklaard. Cistus is alleen toegestaan voor
menselijk gebruik op één eiland in Griekenland.
Van het naburige eiland, van het vasteland of uit Turkije, Griekenland, Albanië mag het product niet
verkocht worden. Waarschijnlijk omdat het te gezond is.
Maar er zijn ook andere kruiden, zoals Artemisia annua, die wel verkocht mochten worden.
Die ook veel gebruikt werden door mensen in de EU. Maar je kunt doen wat je wilt.
Er zijn grote, bekende bedrijven in Duitsland, zoals de Tea Association, die we eerder noemden, die
documentatie hebben ingediend bij de EU dat dit product Artemisia annua of rotsroos op grote schaal is gebruikt.
Maar dat wordt er gewoon afgeflitst, het wordt gewoon niet opgenomen, het hele ding.
Artemisia annua mag nu in meer dan 70% van de wereld niet meer verkocht worden als gevolg van de pandemie van het
coronavirus. Veel middelen van bestaan zijn verloren gegaan.
Veel fabrikanten, producenten komen uit Afrika, plotseling kun je het niet meer exporteren, er zit een grote afbetalingstaart
aan vast - ook de tincturen, waarvan het productieproces lijkt op dat van Bachbloemen, die legitiem op de markt zijn.
We mogen ze sinds vorig jaar niet meer verkopen, omdat het gewoon een doorn in het oog is.
Maar ook al is iets een doorn in het oog, als het legitiem is, betekent dat nog steeds dat het legitiem
is op de markt. Er zijn dus een paar hordes te nemen.
Ongelooflijk! Zou dit kunnen worden samengevat door te zeggen dat planten met gezonde eigenschappen die in het wild
groeien en voor iedereen betaalbaar zijn, steeds vaker worden geweigerd? Kan het zo worden samengevat?
Ja, daar komt het uiteindelijk op neer. Ik wacht gewoon tot mensen zeggen dat je geen fruit en groenten
meer in de tuin mag verbouwen omdat ze vitaminen bevatten en gezond zouden kunnen zijn.
Het is een relatief moeilijk verhaal op dit moment. Ja, je moet er gewoon voor zorgen dat je alleen het
beste krijgt, zoals met het eten, dat ik biologisch eet.
En zelfs daar is biologisch niet langer biologisch. Je moet er gewoon voor zorgen dat je het beste
uit de natuur haalt, en dat is gewoon de natuur zelf.
Als ik nu een gekweekte bladsla vergelijk, die 7 milligram vitamine C per 100 gram eetbare plantinhoud heeft, een
madeliefje heeft er 87, een brandnetel heeft 333 milligram vitamine C, dan zijn dit bijna kwantumsprongen die we maken.
Maar je moet er echt voor zorgen dat natuurgeneeskunde niet helemaal verboden wordt, en de producten ook
niet, want dan kun je net zo goed de hele natuur verbieden.
Weet u of andere professionele collega's in dezelfde situatie verkeren als u en ook beperkt worden door de autoriteiten?
Ja, inderdaad, ik ken een aantal mensen die grote problemen hebben gehad met de autoriteiten.
In hun geval ging het zo ver dat ze stopten met zakendoen omdat er boetes werden opgelegd en het
hele proces sleepte zich meer dan twee jaar voort.
We hebben het over boetes van 20.000, 25.000, 30.000 Zwitserse frank, die een klein
bedrijf zich niet gemakkelijk kan veroorloven.
Of, je staat ook machteloos, omdat je als klein bedrijf weinig recht van bezwaar hebt en als je dat
wel hebt, gaat het altijd gepaard met hoge kosten:
Gerechtelijke procedures, advocaten enzovoort, enzovoort, zodat je überhaupt voet aan de grond krijgt. Het is niet zo
gemakkelijk om aan de bal te blijven en ertegen te vechten.
Vooral als je ziet dat producten legitiem op de markt zijn en vervolgens worden verboden
omdat ze bepaalde mensen een doorn in het oog zijn.
Bedankt dat je de moed hebt om tegen de beperkingen te blijven vechten. We wensen je veel doorzettingsvermogen en succes.
Is er nog iets dat je aan onze kijkers wilt doorgeven?
Ja, niet altijd blindelings vertrouwen, je eigen onderzoek doen, dingen in twijfel trekken.
Zoals ik al zei, als het zover komt dat je de kruiden voor je eigen deur niet meer mag gebruiken, dan moet je de hele
zaak in twijfel gaan trekken en er misschien zelfs mee omgaan.
Heel mooi, dank u wel, mijnheer Lötsch
Ook jij bedankt
Dr. Sonja Reitz legt de impact van deze ontwikkelingen in Duitsland uit.
Ze praktiseert al vele jaren als specialist in algemene geneeskunde, psychotherapie en natuurgeneeskunde in Hamburg.
Hieronder noemt ze verschillende redenen waarom natuurgeneeskunde het steeds moeilijker heeft om
voet aan de grond te krijgen in de geneeskunde:
Wat zijn de gevolgen van deze ontwikkelingen in Duitsland?
1 De Groenen, onder leiding van Renate Künast, eisten in de Duitse Bondsdag een extreem strenge regulering van
voedingssupplementen, in het bijzonder nationale maximumgehaltes voor vitaminen en mineralen in de producten.
De aanbevelingen van het Bundesinstitut für Risikobewertung (BfR) hadden als basis moeten dienen voor de nieuwe maximumgehalten.
Deze zijn wereldwijd uniek laag, aangezien ze gemiddeld 70-80% onder de maximumniveaus van andere landen liggen, met name de EU.
Hoewel de motie niet werd aangenomen, spannen ook andere Duitse partijen zich op EU-niveau in deze richting in.
2. de Remedies Competition Act verbood het benoemen van de al eeuwenlang waargenomen effecten van planten en mineralen.
3. onderzoek naar goedkope planten voor kankertherapieën etc. wordt belemmerd, zo niet voorkomen.
4 Daar staat tegenover dat levensbedreigende stoffen zoals saRNA of modRNA of zelfs antidepressiva zonder enige
kritiek worden toegelaten, ook al zijn hun voordelen niet duidelijk of doen ze meer kwaad dan goed.
Veel van de ontwikkelingen die Dr. Reitz noemt, worden goed geïllustreerd door het levenswerk van de
apotheker Dr. Hans-Martin Hirt en zijn ervaringen met Artemisia annua - dus laten we daar eens naar kijken:
Eenjarige bijvoet, Latijn Artemisia annua
Dr. Hans-Martin Hirt studeerde farmacie in Heidelberg.
Daarna werkte hij drie jaar in de virusimmunologie bij het Duitse Centrum voor Kankeronderzoek en nog eens vier jaar
bij het ziekenhuisonderzoekscentrum in de interne apotheek.
Met deze ervaring reisde hij voor zes jaar naar Congo, in de Congolese jungle.
Het verzorgingsgebied bestond uit 400.000 mensen en het was onmogelijk om de zieken van voldoende medicijnen te voorzien.
Daarom onderzochten hij en zijn lokale collega's hoe ze de ziekten konden behandelen met planten die daar groeiden.
Terug in Duitsland, kort voor de millenniumwisseling, vond hij de plant Artemisia annua, die ook effectief
was tegen malaria, de meest voorkomende ziekte in Afrika.
Hij richtte in 1986 de vereniging Anamed op om dit voldoende te kunnen onderzoeken.
Dr. Hirt ontving vervolgens vele donaties, onder andere van de aristocratie van Baden-Württemberg, het ministerie
van Economische Zaken, het ministerie van Volksgezondheid en het staatsministerie van Baden-Württemberg.
Het doel van de donaties was om hulp te bieden zodat de plant gemakkelijk beschikbaar en
betaalbaar kon worden gemaakt als medicijn in Afrika.
In 2002 ontving Dr. Hirt de "Prize of Excellency" van de WHO voor zijn werk in Afrika als
onderdeel van het "Roll Back Malaria Initiative".
In 2004 kreeg hij de Wereldprijs van Baden-Württemberg en in 2005 ontving hij 20.000 euro als
hoogste onderscheiding van een staatsstichting.
De afgelopen jaren heeft hij ook 50.000 euro ontvangen van het ministerie van Buitenlandse Zaken en de Duitse federale regering
om dit werk van de Anamed Groep in Oost-Congo voort te zetten.
Terwijl Dr. Hirt nog steeds steun kreeg voor zijn werk in Afrika, keerde het tij zich tegen hem in Duitsland.
Zijn krantenartikel in een Duitse krant over "de chemo uit de tuin" was de schuldige.
Hij vertelde dat de plant Artemisia annua ook gebruikt kan worden tegen kanker. Dit deed de farmaceutische industrie opkijken.
Dr. Hirt's drie jaar onderzoek aan het Cancer Research Centre maakte van hem een serieuze tegenstander voor de farmaceutische
industrie, en het feit dat Artemisia annua hier in Europa in zijn kruidige vorm gebruikt zou
worden tegen kanker was een opdoemende bedreiging.
Het bestrijden van malaria in Afrika met goedkope kruidenpreparaten was nog
acceptabel voor de lokale farmaceutische industrie.
Maar het feit dat een plant tegen zeer lage kosten zou worden gebruikt om kanker in Europa te bestrijden, was te
veel van het goede. Er werden verschillende wetten ingeroepen om Hirt's onderneming te doen ontsporen.
Bovendien werden verschillende mazen in de wet in de loop der jaren geleidelijk gedicht of anders
geïnterpreteerd, met als gevolg dat Dr. Martin Hirt in 2009 en 2014 voor de rechter werd gedaagd.
In 2015 bereikte de heer Hirt een overeenkomst met de regionale raad dat zijn bedrijf, de uitgeverij "anamed edition", informatie
zou mogen verstrekken over alles wat met Artemisia annua te maken heeft, maar geen Artemisia-producten zou mogen verkopen.
Zijn bedrijf "Teemana" mag Artemisia producten verkopen, maar op de verpakking mag niet staan waarvoor het gebruikt wordt.
In 2019 en 2022 werden hij en zijn club desondanks opnieuw aangeklaagd, uiteindelijk zelfs voor het weggeven van het kruid
via de club. Elke keer lagen de boetes rond de vijf cijfers.
Ondertussen is de wetgeving voor de toelating en het gebruik van kruidengeneesmiddelen veel strenger geworden!
Als we de juridisch correcte weg zouden volgen die vandaag wordt geëist, zouden we eerst elke medicinale plant
afzonderlijk moeten registreren als voedingsmiddel, wat zeven jaar zou duren en ongeveer 500.000 euro zou kosten.
Het zou nog eens 13 jaar duren, tegen een gemiddelde kostprijs van 2,4 miljard euro, om de
medicinale plant als geneesmiddel toe te laten.
Dit is haalbaar voor de farmaceutische industrie, maar niet voor kleine bedrijven en compleet zinloos voor kruiden die al sinds
mensenheugenis verankerd en gebruikt worden in de samenleving.
De farmaceutische industrie verdient nu veel geld met artemisinine, een bestanddeel van Artemisia annua, omdat dit
bestanddeel ook wordt gebruikt in de chemische geneeskunde.
Conclusie
Deze voorbeelden maken duidelijk dat de nieuwe wetten over voedsel- en geneesmiddelenveiligheid in Europa en Zwitserland
de indruk wekken dat ze voor ons eigen bestwil zijn gemaakt.
Ze hebben echter het tegenovergestelde effect: de farmaceutische industrie maakt grote winsten.
En zoals Dr. Reitz zegt, worden er tegelijkertijd met de afschaffing van natuurlijke geneeswijzen
gevaarlijke nieuwe stoffen ontwikkeld, die ons bijvoorbeeld in de vorm van vaccinaties worden opgedrongen.
We hebben een punt bereikt waarop een gezondheidsdictatuur dreigt die de burgers betuttelt en
tegelijkertijd zeer gevaarlijke medische dwangmaatregelen neemt.
Dit moet gestopt worden en de verantwoordelijken moeten ontmaskerd worden!
De wetgevende instanties die verantwoordelijk zijn voor het verbieden van natuurlijke geneesmiddelen en
de bijbehorende profiteurs moeten worden geanalyseerd. Zijn ze met elkaar verbonden?
Dit zou verklaren waarom de farmaceutische en wetgevende instanties van buitenaf op een
volledig georkestreerde manier samenwerken.
Het lijkt dus onmogelijk om een recht op natuurlijke geneesmiddelen te eisen, ondanks het
feit dat de wettelijke basis nog steeds bestaat.
Ook jij kunt helpen om de draadtrekkers en hun netwerk in dit vilt te ontmaskeren!
Stuur belangrijke informatie naar Kla.TV of steun onze vrijwillige onderzoeksteams.